Coraz częściej u naszych czworonogów diagnozowane jest atopowe zapalenie skóry (AZS) . Jest to choroba, u której podłoża stoi nadwrażliwość psiego organizmu na niektóre alergeny znajdujące się w środowisku. Jest również ona spotykana u ludzi i stanowi przewlekły , często nawracający problem. Niektóre rasy psów mają genetyczne predyspozycje do wystąpienia atopii m.in. bull teriery, boksery, west highland white teriery, dalmatyńczyki, buldogi francuskie i angielskie, labradory, owczarki niemieckie, shar pei i shitzu.

Atopowe zapalenie skóry dotyczy głównie młodych zwierząt, najczęściej ujawnia się pomiędzy 6 miesiącem a 3 rokiem życia.  Głównym objawem, jaki możemy zaobserwować jest świąd, który przejawia się drapaniem, ocieraniem się, wygryzaniem lub wylizywaniem swędzących okolic. Czasem może pojawić się utrata apetytu , apatia lub agresja.  Oprócz świądu mogą pojawić się również  różne zmiany skórne, które pojawiają się w charakterystycznych miejscach- głównie w okolicy pyska, łap, podbrzusza, grzbietowej strony nadgarstków lub wewnętrznej strony ud.  Właściciele często obserwują u swoich psów ocieranie warg  i zmianę zabarwienia sierści- biała sierść pod wpływem wylizywania przebarwia się na czerwono-brązową, czarna na brunatno-pomarańczowo. Wraz z rozwojem choroby, zmiany przyjmują przewlekły charakter, obejmują większe obszary skóry, mogą pojawić się wyłysienia, przebarwienia i zgrubienie skóry, wtórne zakażenia bakteryjne. Objawem atopii może być również zapalenie uszu.

Przed rozpoznaniem atopowego zapalenia skóry należy wykluczyć inne przyczyny świądu- przede wszystkim pasożyty oraz alergię pokarmową. Jednak psy z atopią są bardziej podatne na inne choroby skóry, np. alergię pchlą i mogą one występować jednocześnie. AZS może przebiegać z okresami nasilenia zmian związanymi z  inwazją pasożytów zewnętrznych. Dlatego ważne jest również regularne zabezpieczanie pupila ze stwierdzoną atopią przed  pchłami i innymi pasożytami. Często do zdiagnozowania atopii lekarz weterynarii wykonuje specjalne  testy śródskórne, które pozwalają na zidentyfikowanie alergenów odpowiedzialnych za wystąpienie świądu i zmian skórnych.  Jednymi z najczęstszych alergenów są roztocza kurzu domowego, ale mogą być to również pyłki roślin, zarodniki grzybów  lub inne czynniki.

Atopowe zapalenie skóry jest alergią o podłożu genetycznym, nieuleczalną. Jednak przy pomocy terapii udaje się ograniczyć świąd i doprowadzić do ustąpienia zmian skórnych. Lekarz weterynarii oprócz leczenia objawowego może zaproponować tzw. immunoterapię swoistą czyli odczulanie. Do tego rodzaju terapii jest potrzebne dokładne ustalenie, jaki czynnik powoduje alergię. Oprócz niezbędnego  leczenia farmakologicznego dużą rolę w powodzeniu terapii odgrywa postępowanie  właściciela i zapewnienie warunków czworonogowi powrotu do zdrowia. Najlepiej przez wyeliminowanie powodujących atopię alergenów- ale to najczęściej jest niemożliwe. Możemy za to zmniejszać ekspozycję psa na owe czynniki, np. poprzez stosowanie w domu środków roztoczobójczych, hipoalergicznych materacy, odkurzaczy ze specjalnymi filtrami.  Aby do karmy nie dostały się wszechobecne roztocza, warto kupować mniejsze opakowania i nie dopuszczać , aby opakowanie karmy stało dłuższy czas otwarte.  Możemy również zmniejszać ryzyko uczulenia psa na inne alergeny, przez stosowanie hipoalergicznej diety i preparatów przeciwko pasożytom.  Dieta ze specjalnie dobranymi składnikami często pomaga w ograniczeniu objawów skórnych. Nieocenionym środkiem przynoszącym ulgę skórze są także stosowane miejscowo szampony do mycia i maści dla psów z tego rodzaju problemem. Atopowe zapalenie skóry jest chorobą genetyczną, dlatego  psów z rozpoznana atopią nie powinno się dopuszczać do rozrodu. Z tego względu najlepszym wyjściem jest zabieg sterylizacji. Musimy sobie uświadomić, że przestrzeganie określonych zasad musi być kontynuowane do końca życia pupila.  Warto robić notatki  i zdjęcia z przebiegu choroby, to ułatwia powiązanie faktów, kiedy choroba ulega nasileniu, a kiedy poprawie.  Stosowanie środków ostrożności i niezwłoczna  konsultacja z lekarzem po wystąpieniu nawrotu objawów pozwala na szybką reakcję i  uniknięcie długotrwałego leczenia i powikłań.

Obraz pochodzi z : dogyourbestfriend.blogspot.com