Najpopularniejszą rasą posiadającą najliczniejsze fałdy jest shar pei, oprócz niego w mniejszym stopniu występują one u takich psów jak basset hound, bullmastif, dog de Bordeaux, bloodhound, mops, mastif neapolitański czy mastif hiszpański. Szczeniaki shar pei zostały obdarzone przez naturę największą ilością fałd, przez co wyglądają rozkosznie, natomiast u dorosłych osobników ich liczba jest o wiele mniejsza. Inne rasy charakterystycznie pomarszczoną skórę mają przede wszystkim na głowie i grzbiecie.

Pielęgnacja psów pofałdowanych

Najczęstszą przyczyną wydzielania przez psy pofałdowane nieprzyjemnego zapachu są namnażające się bakterie w fałdach. Należy wówczas wykąpać psa w szamponie bakteriobójczym i kojącym. Po każdej kąpieli i spacerze w deszczu czworonoga suszymy i wycieramy do sucha, zapobiegnie to powstawaniu grzybic. Kąpiele stosujemy tylko w razie konieczności, kiedy pies jest bardzo brudny lub brzydko pachnie. Na co dzień najlepsze są tzw. suche szampony, chociaż są mniej dokładne niż tradycyjne płyny. Właściciele często narzekają na problemy z fałdami głównie u dorosłych przedstawicieli shar pei. Jednak tylko szczenięta są pofałdowane prawie na całym ciele, dorosłe psy mają fałdy tylko na głowie, grzbiecie i u nasady ogona. Warto przed kupnem szczeniaka obejrzeć jego rodziców, na co powinien zgodzić się hodowca. Matka i ojciec nie powinni posiadać nadmiernych marszczeń, gdyż jest to niezgodne ze wzorcem i może być przyczyną chorób skóry u dorastającego szczeniaka, który odziedziczył zbyt licznie występujące fałdy na skórze. Ważne jest szczotkowanie, podczas którego usuwa się martwy włos i naskórek, masuje skórę oraz poprawia ukrwienie. Psy czeszemy częściej w czasie okresów linienia oraz z uwagi na niemożność częstych kąpieli. Odpowiednia pielęgnacja zapobiegnie powstawaniu stanów zapalnych i odkładaniu się brudu. Właściciel powinien często oglądać skórę i przecierać ją suchą szmatką, także w fałdkach. Czasami na natłuszczonej skórze mogą pojawiać się krostki wypełnione płynem, jest to normalne i nie powinno budzić niepokoju. Kontrolujemy także stan oczu oraz pomarszczenia wokół nich. U shar pei występuje schorzenie podwijania powieki, wtedy należy udać się do weterynarza. Wszelka wydzielina z oczu, łzawienie, zaczerwienienie oraz nieprzyjemny zapach sierści powinny skłonić nas do wizyty u specjalisty.