Dorosły pies ma 42 zęby, 20 w szczęce górnej i 22 w żuchwie (szczęce dolnej). Szczenięta posiadają 28 zębów mlecznych, które ulegają wymianie na stałe w wieku 3 - 6 miesięcy. Na obu stronach szczęki dolnej znajdują się po 3 siekacze, kieł, 4 przedtrzonowce (P1, P2, P3 i P4 - łamacz), 2 trzonowce (M1, M2). Na obie strony żuchwy przypadają po 3 siekacze, kieł, 4 przedtrzonowce (P1, P2, P3, P4) i 3 trzonowce (M1 - łamacz, M2, M3). Siekacze mają własne nazwy. Rozpoczynając od kłów są to okrajki, średniaki, cęgi.Wzorce niektórych ras dopuszczają braki, np. dwóch P1 i jednego M3. Niektóre rasy mogą nie mieć większej ilości zębów. Są to nagie meksykańczyki, peruwiańczyki czy chińskie grzywacze. Psie zęby spełniają różnorodne funkcje: służą do chwytania, przytrzymywania, odrywania, rozdrabniania i rozcierania pokarmu oraz do obrony.

Zgryz nożycowy jest prawidowym zgryzem większości ras. Przy zwarciu zęby górne przysłaniają lekko zęby dolne. Gdy pysk jest zamknięty siekacze górnej szczęki zachodzą bezpośrednio przed siekacze żuchwy, a dolny kieł jest nieco wysunięty przed górny. Górne sześć zębów powinno formować równą linią i ściśle zachodzić na odpowiadające im dolne kły. Jeśli kły są umieszczone poprawnie można mieć pewność, że zęby trzonowe także są osadzone odpowiednio dla swej roli. W odcinku bocznym górny P1 (łamacz) powinien znajdować się na zewnątrz w stosunku do zębów dolnych i stykać się z odpowiednimi powierzchniami dolnego P4 i M1. Zgryz nożycowy zapewnia najbardziej efektywne funkcje rozrywania i rozdrabniania pokarmu. Powstał w procesie udomowienia psa.  Zgryz nożycowy można spotkać u owczarków niemieckich, retriverów, airedale terrierów, akity inu.

Zgryz cęgowy to drugi obok nożycowego pożądany u niektórych ras. Przy zamkniętym pysku siekacze stykają się ze sobą końcami. Dolny kieł powinien znajdować się bardziej przyśrodkowo od górnego, tzn. między kłem górnym i zewnętrznym siekaczem górnym (okrajkiem). W odcinku bocznym górny P1 (łamacz) powinien stykać się z odpowiednimi powierzchniami dolnego P4 i M1. Zgryz cęgowy jest pożadany u bulmastifów, niektórych ras pasterskich.

Przodozgryz (zgryz szczupaczy) to dysproporcja łuków zębowych, przy czym łuk zebowy dolny jest większy od górnego. żuchwa jest za długa w stosunku do szczęki. Zdarza się, że przy zamkniętym pysku siekacze szczęki uszkadzają dziąsła żuchwy. Od skali wady zależy czy pies będzie miał kłopoty z jedzeniem, czy też one nie wystąpią. Mogą pojawić się deformacje kłów, siekaczy, trzonowców. Kły wyrastające z dolnej szczęki mogą być przyczyną powstawania ran podniebienia. Pies z tymi schorzeniami będzie miał niedorozwiniętą dolną szczękę. Przodozgryz jest niepożądany u większości ras i stanowi wadę. U psów o krótkich, szerokich głowach (np. pekińczyki, buldogi, boksery, dogi de Bordeaux ) traktuje się go jako cechę charakterystyczną.

Tyłozgryz (zgryz karpiowaty) występuje, gdy żuchwa jest krótsza niż szczęka, a dolne siekacze są wyraźnie cofnięte w stosunku do siekaczy górnej szczęki. Wywołany jest genetycznie uzależnionym niedorozwojem żuchwy. Siekacze górne znajdują się przed siekaczami dolnymi, a pomiędzy łukami zębów występuje wolna przestrzeń, zęby nie stykają się ze sobą. Tyłozgryz zdarza się u psów o spiczastych, dość wąskich kufach, np. u whipetta.

Zgryz kulisowy (naprzemienny) należy także do wadliwych. Siekacze nie są ułożone  w jednej linii, ale mogą być przesunięte do tyłu oraz do przodu wzgledem siebie. Zdarza się też zbyt wąskie ustawienie kłów, zwłaszcza żuchwy, które mogą uszkadzać tkanki miękkie górnej szczęki.