Starość to czas, kiedy powinno się poświęcić psu szczególnie dużo uwagi i otoczyć go należytą opieką. Psi weteran traci swoją energiczność, szybkość i zwinność, częściej się męczy i może chorować. Większość chorób spowodowana jest tym, że psy coraz dłużej żyją. Wcześnie wykryte dolegliwości i szybkie rozpoczęcie leczenia dają duże szanse na wyzdrowienie lub zmniejszenie dokuczliwych objawów.

Zewnętrzne objawy starzenia:

- pojawienie się siwych włosów wokół pyska i na klatce piersiowej

- problemy z oddychaniem

- wypadanie zębów i nieprzyjemny zapach z pyska

- zmniejszona ruchliwość

- kulawienie

Zmysły

    U starszych psów oczy pokrywają się siwą lub niebieską mgłą. Jest to proces naturalny, swym zasięgiem obejmuje także soczewkę oka, ale nie powinien być mylony z zaćmą. Choroba ta nosi nazwę stwardnienia soczewki. W wieku 10 lat soczewki oczu mogą być już tak zmętniałe, że pies nie będzie widział przedmiotów w bliskiej odległości od niego, natomiast dobrze rozpozna obiekty będące w znacznej odległości od niego. Wzrok psa łatwo sprawdzić. Wystarczy udać się z nim do dobrze oświetlonego pomieszczenia i rzucić piłkę. Jeśli będzie ją obserwował poprzez ruchy głowy i wodził za nią oczami, a w końcu pobiegnie po przedmiot to widzi dobrze. Gdy zachowuje się spokojnie i ruszy dopiero, kiedy usłyszy dźwięk zabawki odbijanej od podłogi widzi słabo lub wcale. Słuch może pogorszyć się w ciągu kilku miesięcy, z wiekiem także smak i węch traca swą dawną doskonałość, dlatego warto stosować urozmaiconą dietę o dość mocnym zapachu i smaku.

Skóra i sierść

    Skróra traci swą elastyczność, staje się cienka, sucha, bardziej wrażliwa i łuszczy się. Włosy tracą swój połysk, pojawiają się wyłysienia. Gruczoły łojowe skóry przestają spełniać swoje funkcje, dlatego skutkiem tego jest nadmierny łojotok lub pojawianie się na powierzchni ciała krostek i grudek, które są zazwyczaj niegroźne. Należy pamiętać, aby podczas szczotkowania ich nie podrażnić.

Kłopoty z czystością

    Starym psom, nawet tym, które nigdy nie brudziły w domu, zdarza się załatwić w mieszkaniu. Najczęstsze przyczyny to osłabienie zwieraczy, starcze zaniki pamięci, nadmierne wydalanie wody. Czworonogi mają zwiększone zapotrzebowanie na wodę, dlatego wypijają jej dużo. Może być to objawem cukrzycy lub przygotowaniem do powolnej utraty wydolności nerek. Właściciel sam powinien pamiętać o częstych spacerach, gdyż pies nie zawsze może zasygnalizować chęć wyjścia na dwór.

Zęby i jelita

    Choroby zębów i przyzębia objawiają się głównie przykrym zapachem z pyska. Stany zapalne i zbytnie nagromadzenie kamienia nazębnego mają swoją przyczynę w niewłaściwej pielęgnacji zębów, dlatego warto dbać o higienę. Starym psom zęby często wypadają, niektóre są ich pozbawione całkowicie. Typowe dla wieku podeszłego są także zaparcia, które można wyeliminować poprzez stosowanie odpowiednio dobranej karmy.

Mięśnie i stawy

    Czworonóg, który kuleje i utyka na pewno cierpi ból. Nie należy lekceważyć takich objawów. Wysychanie mazi stawowej prowadzi do bolesności i zapalenia stawów, które są bardzo częstą przypadłością starych psów. Stosowanie odpowiednio dobranych leków i fizykoterapii może przynieść zwierzęciu znaczną ulgę. Mięśnie kurczą się, zmniejsza się ich masa, ciało słabnie, a kości ulegają demineralizacji, a chrząstka zwapnieniu. Warto pamiętać o preparatach bogatych w wapń, wzmacniających kości i stawy.

Dieta

    Proces trawienia i przyswajania składników odżywczych ulega spowolnieniu, smak i węch nie są takie jak dawniej, dlatego ważne jest, by dieta psa była wysokobiałkowa i łatwostrawna. Jedzenie przygotowywane w domu powinno być wzbogacone o witaminy i minerały oraz wapń w postaci środków dostępnych w sklepach zoologicznych i lecznicach lub twarożka, sera, jogurtu. Starsze psy mają często braki w uzębieniu lub nie posiadają zębów wcale, więc warto wybierać suchą karmę o niewielkich rozmiarach, łatwych do pogryzienia lub ją rozmaczać.

Aktywność

   Starsze psy szybko się męczą, dlatego należy ograniczyć długie spacery i zastąpić je kilkoma krótkimi. Nadmierny wysiłek i forsowne ćwiczenia są niewskazane. Czworonóg nie powinien wysoko skakać ani brać udziału w szalonych gonitwach. Warto dbać o kondycję psa przez całe jego życie, co zapobiegnie otyłości i pozwoli cieszyć się dłuższymi wędrówkami.

Co zrobić, aby pies żył jak najdłużej?

    Przede wszystkim regularnie należy go szczepić przeciwko groźnym chorobom, które mogą często okazać się śmiertelne. Raz w roku warto udać się na obowiązkową wizytę kontrolną do weterynarza, który oceni stan zdrowia psa. Czworonóg powinien mieć możliwość spokojnego spacerowania. Zapobiegnie to otyłości i utrzyma psa w dobrej kondycji fizycznej. Masaż całego ciała poprawi krążenie krwi i zmniejszy bóle mięśni. Legowisko powinno znaleźć się w zacisznym miejscu, gdzie nie ma przeciągów. Pupila należy chronić przed wilgocią i zbyt długotrwałym kontakcie z wodą. Stary pies musi mieć zapewnioną odpowiednią ilość snu, zazwyczaj śpi krótko, ale kilka razy dziennie. Pozwól mu wypoczywać, gdy tego potrzebuje. Nie zaniedbuj też obowiązkowej pielęgnacji sierści, łap, zębów, oczu i uszu. Do ras długowiecznych należą przede wszystkim pudle i rasy miniaturowe oraz średnie (yorkshire terriery, jack russell terriery, schipperke, szpice, teriery irlandzkie), najkrócej żyją psy duże (dogi niemieckie, dogi de Bordeaux, mastify, boksery, bullmastify). Jeśli osoba decydująca się na psa trudno znosi rozłąkę z przyjacielem i chce, aby towarzyszył jej przez wiele to powinna zastanowić się na wyborem rasy o przeciętnie długiej średniej życia.